Nothing_Only Love

شرح در زير

nothingonlylove — Mon, 23 Jun 2008 10:21:18 GMT

فكر نكنيد حرفي براي گفتن ندارم ... دارم اون هم از نوع مرغوبش ... اما كار كردن تو جايي كه من هستم مجالي براي آدم نمي ذاره كه فكر كني به اينكه تو هم آدمي و بايد لحظه اي بين همه ي لحظه هاي عمري كه مي گذروني به خودت فكر كني ...

چند مورد چند روزه مثل بغضي تو گلوم مونده

۱- چند روز پيش لطيفي در" راديو" به نقل از "مصري- وزير رفاه" مي گفت كه ايشان فرمودند :" خط فقر وجود ندارد." و اين لطيف با عجز و لابه از وزير محترم مي پرسيد : مي شه بگيد حالا ما زير چي زندگي كنيم ...؟؟؟

۲- "فرهنگ آشتي" هم كه با اين تيتر يه فكرايي رو به كله آدم انداخته: "ديه زن و مرد يكسان شد." بالاخره بعد از مرگ به مساوات مي رسيم ... صد بار خدا رو شكر

۳- و يكي ديگه از "خبر" به نقل از آيت الله صافي گلپايگاني البته قبلش بگم ما گردنمون از مو باريك تره: "تساوي زن و مرد خلاف شرع و بي ارزش است."

۴- و آخري از" ايسنا" به نقل از رييس اتحاديه مشاوران املاك: "از مردم خواسته ايم در اجراي يك طرح معرفتي به كمك دست اندركاران اين بخش بيايند تا شاهد كاسته شدن معضلات اين بخش باشيم. "به اينجا كه مي رسه اين مردم هستن كه بايد از خودشون معرفت نشون بدن ...

آرامش

nothingonlylove — Tue, 27 May 2008 08:22:18 GMT

پادشاهي جايزه ي بزرگي براي هنرمندي گذاشت که بتواند به بهترين شکل ، آرامش را تصوير کند. نقاشان بسياري آثار خود را به قصر فرستادند.
آن تابلو ها ، تصاويري بودند از جنگل به هنگام غروب ، رودهاي آرام ، کودکاني که در خاک مي دويدند ، رنگين کمان در آسمان ، و قطرات شبنم بر گلبرگ گل سرخ.
پادشاه تمام تابلو ها را بررسي کرد ، اما سرانجام فقط دو اثر را انتخاب کرد.
اولي ، تصوير درياچهء آرامي بود که کوههاي عظيم و آسمان آبي را در خود منعکس کرده بود. در جاي جايش مي شد ابرهاي کوچک و سفيد را ديد ، و اگر دقيق نگاه مي کردند ، در گوشه ء چپ درياچه ، خانه ء کوچکي قرار داشت ، پنجره اش باز بود ، دود از دودکش آن بر مي خواست ، که نشان مي داد شام گرم و نرمي آماده است.
تصوير دوم هم کوهها را نمايش مي داد . اما کوهها ناهموار بود ، قله ها تيز و دندانه اي بود. آسمان بالاي کوهها بطور بيرحمانه اي تاريک بود ، و ابرها آبستن آذرخش ، تگرگ و باران سيل آسا بود.
اين تابلو هيچ با تابلو هاي ديگري که براي مسابقه فرستاده بودند ، هماهنگي نداشت. اما وقتي آدم با دقت به تابلو نگاه مي کرد ، در بريدگي صخره اي شوم ، جوجهء پرنده اي را مي ديد . آنجا ، در ميان غرش وحشيانه ء طوفان ، جوجه ء گنجشکي ، آرام نشسته بود.
پادشاه درباريان را جمع کرد و اعلام کرد که برنده ء جايزه ء بهترين تصوير آرامش ، تابلو دوم است.بعد توضيح داد :
" آرامش آن چيزي نيست که در مکاني بي سر و صدا ، بي مشکل ، بي کار سخت يافت مي شود ، چيزي است که مي گذارد در ميان شرايط سخت ، بماني و آرام باشي ."

"با راه رفتن و خنديدنت ميان گلها، پروانه شدي و پركشيدي و بردي دل ما ..."

از روزي كه از شهر عطر و گل برگشتم بارها و بارها اين جمله را خوانده ام و به آرامش رسيده ام

نشانه عشق

nothingonlylove — Wed, 21 May 2008 08:00:21 GMT

پسري جوان که يکي از مريدان شيفته شيوانا بود، چندين سال نزد استاد درس معرفت و عشق مي آموخت. شيوانا نام او را "ابر نيمه تمام" گذاشته بود و به احترام استاد بقيه شاگردان نيز او را به همين اسم صدا مي زدند. روزي پسر نزد شيوانا آمد و گفت دلباخته دختر آشپز مدرسه شده است و نمي داند چگونه عشقش را ابراز کند!؟ شيوانا از "ابر نيمه تمام" پرسيد:" چطور فهميدي که عاشق شده اي؟!"
پسر گفت:" هرجا مي روم به ياد او هستم. وقتي مي بينمش نفسم مي گيرد و ضربان قلبم تند مي شود. در مجموع احساس خوبي نسبت به او دارم و بر اين باورم که مي توانم بقيه عمرم را در کنار او زندگي کنم!"
شيوانا گفت:" اما پدر او آشپز مدرسه است و دخترک نيز مجبور است به پدرش در کار آشپزي کمک کند. آيا تصور مي کني مي تواني با کسي ازدواج کني که براي بقيـه همکلاسي هايت غذا مي پزد و ظرف هاي غذاي آنها را تميز مي کند."
"ابرنيمه تمام" کمي در خود فرو رفت و بعد گفت:" به اين موضوع فکر نکرده بودم. خوب اين نقطه ضعف مهمي است که بايد در نظر مي گرفتم."
شيوانا تبسمي کرد و گفت:" پس بدان که عشق و احساس تو به اين دختر هوسي زودگذر و التهابي گذرا بيش نيست و بي جهت خودت و او را بي حيثيت مکن!"
دو هفته بعد "ابر نيمه تمام" نزد شيوانا آمد و گفت که نمي تواند فکر دختر آشپز را از سر بيرون کند. هر جا مي رود او را مي بيند و به هر چه فکر مي کند اول و آخر فکرش به او ختم مي شود." شيوانا تبسمي کرد و گفت:" اما دخترک نصف صورتش زخم دارد و دستانش به خاطر کار، ضخيم و کلفت شده است. به راستي بد نيست که همسر تو فردي چنين زشت و خشن باشد. آيا به زيبايي نه چندان زياد او فکر کرده اي! شايد علت اين که تا الان ترديد کرده اي و قدم پيش نگذاشته اي همين کم بودن زيبايي او باشد؟!" پسر کمي در خود فرو رفت و گفت:" حق با شماست استاد! اين دخترک کمي هم پير است و چند سال ديگر شکسته مي شود. آن وقت من بايد با يک مادربزرگ تا آخر عمر سر کنم!"
شيوانا تبسمي کرد و گفت:" پس بدان که عشق و احساس تو به اين دختر هوسي زودگذر است و التهابي گذرا بيش نيست پس بي جهت خودت و او را بي حيثيت مکن!"
پسرک راهش را کشيد و رفت. يکي از شاگردان خطاب به شيوانا گفت که چرا بين عشق دو جوان شک و ترديد مي اندازيد و مانع از جفت شدن آنها مي شويد. شيوانا تبسمي کرد و پاسخ داد:" هوس لازمه جفت شدن دو نفر نيست. عشق لازم است و "ابر نيمه تمام" هنوز چيزهاي ديگر را بيشتر از دختر آشپز دوست دارد."
يک ماه بعد خبر رسيد که "ابر نيمه تمام" بي اعتنا به شيوانا و اندرزهاي او درس و مشق را رها کرده است و نزد دختر آشپز رفته و او را به همسري خود انتخاب کرده است و چون شغلي نداشته است در کنار پدر همسر خود به عنوان کمک آشپز استخدام شده است.
يکي از شاگردان نزد شيوانا آمد و در مقابل جمع به بدگويي "ابر نيمه تمام" پرداخت و گفت: " اين پسر حرمت استاد و مدرسه را زير پا گذاشته است و به جاي آموختن عشق و معرفت در حضور شما به سراغ آشپزي رفته است. جا دارد او را به خاطر اين بي حرمتي به مرام عشق و معرفت از مدرسه بيرون کنيد؟!"
شيوانا تبسمي کرد و گفت:"ديگر کسي حق ندارد به کمک آشپز جديد مدرسه "ابر نيمه تمام" بگويد. از اين پس نام او "تمام آسمان" است. اگر من از اين به بعد در مدرسه نبودم سوالات خود در مورد عشق و معرفت را از "تمام آسمان" بپرسيد. همه اين درس و معرفت براي اين است که به مرحله و درک "تمام آسمان " برسيد. او اکنون معناي عملي و واقعي عشق را در رفتار و کردار خود نشان داده است."

راستي به تو گفته بودم كه تو را به خاطر خودت مي خواهم نه به خاطر خودم

نگفته بودم؟؟؟

يكي ديگر ...

nothingonlylove — Sat, 10 May 2008 04:41:38 GMT

امروز شنيدم :

خدا يعني به سؤال شب يك پاسخ آفتابي دادن

بارها تكرارش كردم

و در دل با او كه خدا را به نام مي خواند همصدا شدم

و امروز يك بيست و يكم ارديبهشت ديگر با نام خدا بهشتي شد

شايد بهترين هديه ام از "خدا" به "خود آمدن" باشد

دعا مي كنم ...

فردا روشن است

nothingonlylove — Sat, 03 May 2008 04:45:18 GMT

گفتم :دلم مي خواهد با تو صميمي صميمي شوم

دلم مي خواهد با تو يك دنيا خاطره داشته باشم

و تو گفتي : من هم همينطور

...

راستي ديشب دلم تنگ شده بود براي خوشمزه ترين املتي كه بر گرمترين آتش پختي ...

و تو گفتي باز هم خواهيم داشت ... شايد فردا، شايد پس فردا ...

چقدر فرداها روشن و گرم است و چقدر تو مهرباني

معلم یک کودکستان به بچه های کلاس گفت که میخواهد با آنها بازی کند . او به آنها گفت که فردا هر کدام یک کیسه پلاستیکی بردارند و درون آن به تعداد آدمهایی که از آنها بدشان میآید ، سیب زمینی بریزند و با خود به کودکستان بیاورند

فردا بچه ها با کیسه های پلاستیکی به کودکستان آمدند . در کیسه بعضی ها 2 بعضی ها 3 ، و بعضی ها 5 سیب زمینی بود

معلم به بچه ها گفت : تا یک هفته هر کجا که می روند کیسه پلاستیکی را با خود ببرند . روزها به همین ترتیب گذشت و کم کم بچه ها شروع کردند به شکایت از بوی سیب زمینی های گندیده . به علاوه ، آن هایی که سیب زمینی بیشتری داشتند از حمل آن بار سنگین خسته شده بودند . پس از گذشت یک هفته بازی بالاخره تمام شد و بچه ها راحت شدند

معلم از بچه ها پرسید : از اینکه یک هفته سیب زمینی ها را با خود حمل می کردید چه احساسی داشتید ؟

بچه ها از اینکه مجبور بودند ، سیب زمینی های بد بو و سنگین را همه جا با خود حمل کنند شکایت داشتند

آنگاه معلم منظور اصلی خود را از این بازی ، این چنین توضیح داد

این درست شبیه وضعیتی است که شما کینه آدم هایی که دوستشان ندارید را در دل خود نگه می دارید و همه جا با خود می برید . بوی بد کینه و نفرت قلب شما را فاسد می کند و شما آن را به همه جا همراه خود حمل می کنید . حالا که شما بوی بد سیب زمینی ها را فقط برای یک هفته نتوانستید تحمل کنید

پس چطور می خواهید بوی بد نفرت را برای تمام عمر در دل خود تحمل کنید؟

باران اشك

nothingonlylove — Sun, 20 Apr 2008 04:41:18 GMT

بهار

هوا عطرآگين عطر عاشقي

من

تو

و باز بهار

تو خيره به دور

و من در آغوش عاشقي

اشكهايم مي بارند

آسمان گنبد قداست همه ي احساساتم مي شود

دستانت را مي فشارم

و تو نگاهي به ديوارها مي اندازي

و نامحرمان را مي بيني كه ما را مي بينند

من دور مي شوم

تو دور مي شوي

راه غريبه مي شود

و من باز اشك مي ريزم

دستانم يخ مي زند

احساسم فرو مي ريزد

و باز و باز باران دلم مي بارد

خدا ما را دوست دارد

nothingonlylove — Sun, 13 Apr 2008 10:44:18 GMT

وقتي شانه به شانه هم مي نشينم و بهار را نظاره گر مي شويم مي فهمم كه خدا ما را دوست دارد.

وقتي در شادي كودكان سهيم مي شويم و خنده هاي جانانه شان را وام مي گيريم براي زندگي مي فهمم كه خدا ما را دوست دارد.

وقتي باران مي زند هوا را عاشقانه مي بوئيم مي فهمم كه خدا ما را دوست دارد.

وقتي لحظه هايمان لبريز از آرامش مي شود با شكفتن يك گل مي فهمم كه خدا ما را دوست دارد.

وقتي دلتنگي ها بهانه اي مي شود براي در آغوش كشيدن عشق مي فهمم كه خدا ما را دوست دارد.

و ما ...

كاش خدا مي پرسيد كه چقدر دوست داريمش ...

و من مي خنديم و مي گفتم بي نهايت ده تا و تو مي خنديدي و مي گفتي دوست داشتن خدا نهايت ندارد.

ساعت شني

nothingonlylove — Mon, 07 Apr 2008 08:09:18 GMT

قدر وقت رو بدون!!!

مي دونم مي دوني

اما بيشتر بدون!

نذاز آسمون بشه سقف دلتنگي هامون

نذار خيابوون بشه كنج آرزوهامون

بذار بشينم رو نيمكت تنهايي ها

اونجا صداي عاشقونه خوندن پرنده ها يه دنيا اميد داره

بذار چشمام رو ببندم تا ريزش دانه هاي شن را نبينم

تا با تو بودن مثل باد نگذره و نره

چقدر بذار و نذار گفتم ... ديگه بسه ... مگه نه؟ اما يكي ديگه

بذار بگم تو فكرتم

ميلاد بهار فرخنده

nothingonlylove — Thu, 27 Mar 2008 04:33:18 GMT

سال نو با چنان سرعتي رسيد كه بهش نرسيدم

مي دونيد چرا؟؟؟

براي اينكه مدام فرياد مي زدم بلند شين ديگه!!! بياين پاي هفت سين

هيچكس كه نيومد هيچ منم نرسيدم!!!

اگه قديمي ها درست بگن امسال بايد در هر جايي دير برسم.

خدا رو شكر كه يه بهونه دارم براي همه بدقولي هام ... بدقولي هايي كه تا بحال نذاشتم با من همقدم بشن ... بيچاره ها!!! حالا بايد ديگه بهشون ميدون بدم:

1- بايد سركارم دير حاضر بشم

2- بايد امسال ديرتر از هر سال ديگه اي به تولدم برسم شايد به قول يه عزيز وبلاگي پير نشم مادر!!!

3- بايد دير به دير نگران شم

4- بايد ديرتر از هر وقت ديگه اي دلتنگ بشم

5- بايد ...

نه نمي تونم ... اين يكي رو ديگه نه!!! هنوز هم دوست دارم به كوچه باغ عاشقي دير نرسم!!! دلم مي خواد من اولين نفري باشم كه ...

همه چيز رو كه نمي شه گفت و نوشت ... اينم به خاطر تو كه گفتي هوار نزنم حرفهاي دلم رو!!! خوبه؟؟؟ يواشكي حال مي كنم با اين جمله ات كه گفتي "تا ابد مال مني"!!!

ديريست عاشقانه ننوشته بودم

nothingonlylove — Sun, 16 Mar 2008 06:07:18 GMT

امروز صبح باورم نمي شود

ديشب هم باورم نمي شد

مثل هميشه شن هاي ساعت بودنمان مي ريخت

و من و تو بستني هايمان را مي خورديم

دلم خواست سيب و گلابي را به يادگار بردارم!!!

و امروز سيب و گلابي در آيينه به من خنديدند

موهايم را شانه كردم

و من نيز به سيب و گلابي خنديدم

و باز باورم نشد

باورم نشد كه چقدر ساده و صميمي باهم صميمي شديم

و چقدر ساده مهرباني هايمان را در دستانمان به هم سپرديم

و هنوز هم باورم نمي شود

گفتم كسي را مي خواهم كه نازم را بكشد ...

و تو گفتي كه نازكشي خيلي زياد

و تمام ناز من دايره قسمتم بود

و تمام نازكشيدن تو يك جمله: مال توام! فقط مال تو

جمله اي كه ... باورم مي شود

تو در دايره قسمتمان قسمت مني و من قسمت تو!!!

به همين سادگي ...

و شايد ساده تر ... به سادگي جمله اي كه درست در همين لحظه به من گفتي:

"با شبي كه داشتم بهتر از روزهاي ديگري "

چقدر امروز زيباست و چقدر آسمان آبيست

كاش چون روز گذشته باد بوزد

تا بهانه اي شود براي پناه بردن به آغوش گرمت

و شايد ...

نه بي بهانه هم مي توان صميمي تر شد:

"با تو در آرامشم ... در آرامش"